Polacy nie gęsi

„Niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają”. Praca nad językiem polskim zaczęła się od słynnego już „daj ać ja pobrusze…” i miała swą kontynuację przez wiele lat - także naszej edukacji. Gramatyka, ortografia i składnia a także wszelkiego rodzaju figury retoryczne były zmorą niejednego ucznia - w równym stopniu co matematyka. Chciałbym w tej kolekcji w możliwie przystępny sposób przybliżyć „Język polski” jako taki, wszystkim tym, którym mieszały się anafora z alegorią a epitet z eufemizmem. Dla polonistów może to być - mam nadzieję - niezła rozrywka. W kolekcji tej znajdziemy zarówno stricte fachowe pojęcia, jak też przegląd lektur, którymi „katowali” nas wszystkich, szeroko rozumiani poloniści. Lektury bywały różne – były twory polskich, bardziej lub mniej znanych osobistości, ale też klasyka światowa. Cofnijmy się zatem do lat szkolnych, zasiądźmy ponownie w ławce i pozwólmy się wyrwać do odpowiedzi…